Wciąż tu jestem, choć bardziej potłuczona niż wcześniej
Wczoraj wygruziłam1 się, wsiadając do autobusu. Nie myślałam i latałam, i to jak. Zgodnie z powyższą zasadą. Kasia, która była ze mną, okropnie się zdenerwowała i nie wierzyła mi, gdy zabroniłam wzywać karetkę. Dość mocno stłukłam bok i żebra po lewej stronie. Kiedy stwierdziłam, że mogę wstać, podziękowałam wszystkim za uwagę i pojechaliśmy dalej. Cóż, nie pierwszy raz mam coś stłuczone.
Dziś boli, ale nawet mniej, niż myślałam, że będzie. Starość nie rozpieszcza, ale w sumie nie jest tragicznie. Mieliśmy jednak pojechać dziś na rower i chyba z tego muszę zrezygnować. Nawet na pewno.
Coraz bardziej lubię ten blog. Nikt tu nie zagląda, lajki stawiam sama sobie, no bo lubię to, co piszę przecież. Ha ha ha.
Z nowości: założyłam konto na Patronie.pl, jest świeże, więc jeszcze prawie nic tam nie ma, a to dlatego, że dwudziestego września mam wystawę (zbiorową, z czterema dziewczynami z Amfory) ceramiki, więc teraz przez kilka najbliższych dni będę wybierała, fotografowała i opisywała moje rzeźby. Nie mam za dużo, bo też ostatnio głównie chorowałam.
To dla mnie kolejna próba zyskania sponsoringu. Nie jest łatwo wydawać książki w trybie selfpublishingu. E-booki - owszem, to mnie prawie nic nie kosztuje — ale druk to już żywa gotówka, do tego, gdybym chciała zatrudnić redaktora... Korektora. To koszty idące w tysiące. Robię zatem to wszystko sama, bo moja emerytura nie przewiduje takich ekstrawagancji. Emeryt ma siedzieć przed telewizorem i oglądać od 9.00 do 21.00. Albo kopać w ogródku.
Odpowiedz Skomentuj Do góry ____________________________
Wygruzić się, znaczy w naszym Verbikomikonie przewrócenie z impetem na ziemię.↩