O struganiu kartofli / On peeling potatoes (pl, en)
Życie jest jak obieranie kartofla. Możesz go ostrugać, odcinając skórkę grubymi kawałkami, i będziesz miał życie szybkie i kanciaste. Możesz go też obierać cieniutkim nożykiem, delektować się subtelną fakturą skórki, powolutku doprowadzając kształt kartofla do idealnej okrągłości. Ciotka Rozyna
Od lat szukam własnej drogi w ceramice. Nie bawi mnie naśladowanie, a z ceramiką już tak jest, że powiedziano w niej prawie wszystko. Podziwiam koleżanki, które w tych ogranych tematach potrafią jeszcze wymyśleć coś nowego i niebanalnego. Ja szukam ciągle tematu dla mnie.
Problem ze wspólną pracownią jest taki, że gdy już coś wymyślę, to wszyscy zaczynają to robić, a skoro robią wszyscy, to kilka osób robi to lepiej niż ja. A wtedy ja tracę ochotę na rozwijanie tego, co wymyśliłam. I muszę szukać nowego tematu.
Ciotka Rozyna nazwała by to struganiem kartofla, bo żeby osiągnąć idealny kształt, trzeba poświęcić jego wydobyciu więcej uwagi. Kiedy jednak widzisz, że w kotle jest tysiąc kartofli, i pracuje nad ich obieraniem stu kuchcików, to twój kartofel przestaje być ważny i ciekawy. Ot, jeden z wielu, ląduje w garze, z grubsza ostrugany.
EN
Life is like peeling a potato. You can whack away at it, cutting off the skin in thick chunks, and you’ll end up with a life that’s fast and rough-edged. Or you can peel it with a very thin knife, savouring the subtle texture of the skin, slowly shaping the potato into a perfect sphere. Aunt Rozyna
For years I have been searching for my own path in ceramics. I don’t enjoy imitation, and the thing about ceramics is that almost everything has already been said in the field. I admire my colleagues who, within these well-trodden themes, are still able to come up with something new and original. I am constantly searching for a theme that is right for me.
The problem with a shared studio is that once I come up with an idea, everyone starts working on it, and since everyone's doing it, a few people do it better than me. And then I lose the will to develop what I've come up with. And I have to look for a new topic.
Aunt Rozyna would call it ‘shaping a potato’, because to achieve the perfect shape, you have to pay more attention to the process. But when you see a thousand potatoes in the pot, with a hundred kitchen hands working on peeling them, your potato ceases to be important or interesting. Just one of many, it ends up in the pot, roughly peeled.