Obok

Import ze starego bloga

Tekst przeniesiony z blogu zamkniętego kilkanaście lat temu. Czy coś się zmieniło?


Założyłam kiedyś interes, wkrótce okazało się, że niszowy.

W moim wypadku to nawet bardzo, bardzo niszowy, bo polegał na oferowaniu produktów, których nikt nie potrzebuje, nawet po dumpingowych cenach!

Kiedy ostatnio widziałam nauczyciela przyrody, który wyszedł z dziećmi wiosną poszukać roślin? Nie pamiętam. Albo kiedy widziałam turystę, który pochylił się nad kwiatkiem w górach? Wiadomo, w góry się chodzi, by zaliczać szczyty. To jest cool, trendy.

No więc miałam interes niszowy. Nawet moi znajomi nic u mnie nie kupowali, nawet ci, co twierdzą, że uwielbiają roślinki w górach. Bo oni uwielbiają książki drukowane, bez szelestu kartek obyć się nie mogą, a zapach farby drukarskiej wywołuje u nich orgazm intelektualny.

Z tym uwielbieniem to śmieszne rzeczy czasem bywają. Kiedyś byłam Strażnikiem Przyrody w Tatrach. Chodziłam służbowo po różnych szlakach, ale najczęściej po tak zwanych ceprostradach, bo to wycieczki zawsze wyrządzają w górach największe szkody.

Pamiętam, że kiedyś zszokował mnie taki widok: grupa sióstr zakonnych prowadziła dzieci, które śpiewały piosenki o tym, jak bardzo kochają Pana Boga. Po każdej piosence rozbiegały się po trawie i zrywały kwiatki, które tam rosły, wiązały trawą i składały na jakimś kamieniu, odśpiewywały kolejną piosenkę i tak w koło Macieju. Kiedy zapytałam, po co to robią, usłyszałam odpowiedź, że “chwalą w ten sposób wielkość Pana Boga”. Zapytałam, czy nie sądzą, że gdyby Bóg chciał, żeby te kwiatki były zerwane, to stworzyłby je bez korzonków. Oburzyli się: “Bóg je stworzył, aby człowiek mógł je zbierać i składać na jego ołtarzach, w tym wypadku kamieniach”.

Ale wróćmy do niszowego interesu. Zaczęłam się zastanawiać, jak bardzo niszowy jest mój interes. I doszłam do wniosku, że mniej więcej tak, jak szycie biustonoszy dla krów czy majtek dla psów. Może nawet bardziej. Bo przecież łatwo sobie wyobrazić, że ktoś przegłosuje w sejmie ustawę o tym, że krowom należy ulżyć, żeby im wymiona tak bardzo nie ciążyły. Albo że przyzwoitość nakazuje, żeby psom nic między nogami nie dyndało. Ale przecież nikt nie przegłosuje ustawy o tym, że trzeba czytać ebooki. Podręczniki do szkół w postaci ebooków? Dopiero kiedyś! Do tego czasu dzieci mają nosić plecaki z wydanymi na kredowym papierze podręcznikami, czasem nawet ważące 10 kilo!!! A wystarczyłby lekki czytnik! Przecież przerobienie podręcznika na ebook to żadna magia, nie trzeba nic kombinować. Można, ale nie trzeba!

I pomyśleć, że już w 1998 roku Michael Hart pisał: Uważamy, że e-tekst to nowe medium, nie mające innych związków z papierem, poza tym, że prezentuje ten sam materiał. Wydaje mi się mało prawdopodobne, aby papier mógł z nim konkurować, skoro tylko ludzie znajdą swą własną, wygodną drogę do e-tekstów, zwłaszcza w szkołach.

Ale Michael Hart był wizjonerem. To on stworzył Project Gutenberg, już w 1971 roku, kiedy o Internecie jeszcze się nikomu nie śniło, a książki elektroniczne istniały w postaci zbioru zdjęć. Poświęcił tej pracy całe swoje życie. Dzięki niemu dziś możemy korzystać z archiwum ebooków liczącego miliony książek!

My, tu w Polsce wiemy lepiej. Bo Polak czyta książkę “dla szelestu kartek”, dla “zapachu farby” - bez tego wręcz obyć się nie może! Nieliczni elektroniczni czytelnicy prawie wstydzą się swoich nowoczesnych zabawek. Bo się ich określa jako “gadżeciarzy”. Znaczy szurniętych na punkcie gadżetów, geeków, snobów.

A duże wydawnictwa? Wraz z mężem postanowiliśmy nie kupować już książek drukowanych, bo po prostu nasz dom już ich nie pomieści. Chciałam ostatnio kupić nowe książki Italo Calvino - oczywiście w postaci elektronicznej.

I co? Nico! Nie ma! Nie kupię papierowych, bo przestawiłam się na czytnik. Co roku kupowałam około 10-30 książek (były lata chude i były lata tłuste). Przez 45 lat! Większość stoi nadal na moich półkach, wraz z tymi odziedziczonymi po poprzednich pokoleniach. Coraz trudniej mi tam coś znaleźć, czasem jak nie mogę znaleźć, to lecę do biblioteki. A przecież ta książka tam jest, w drugim czy trzecim rzędzie, ale jest.

A jakby była na czytniku? Wyszukałabym ją w 5 sekund!

Wielbimy zatem książki drukowane i składamy im w ofierze nasze portfele, kręgosłupy naszych dzieci, własną wygodę i przyszłość takich małych wydawców jak ja.

Dlatego myślę, czy nie warto zacząć szyć biustonoszy dla krów, jest ich w Polsce znacznie więcej niż potencjalnych właścicieli czytników, a to znaczy, że grupa docelowa jest znaczenie większa. Marketing rulez, a najważniejsze to prawidłowo określić target.

#blog #import